Samenvatting van het verhaal
Wat er in elk hoofdstuk gebeurt, alleen verteld aan de hand van wat de game zegt: de radio-oproepen van de directeur, de documenten die je kunt lezen en de bandrecorders die je kunt afspelen. Elk hoofdstuk is ingeklapt, dus open alleen de hoofdstukken die je hebt gespeeld.
Hoofdstuk 1: De kust
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
Twee ontdekkingsreizigers lopen vanaf het strand omhoog, door de sneeuw en door een grot naar een grote hal. Samen openen ze de dubbele deur.
Daarna volgt de openingsfilm. In een storm vindt de bemanning van een schip twee bevroren mensen op het ijs in zee, trekt ze in een boot en brengt ze aan boord. In de scheepshut toont een kalender 5 mei 1945 en leest de radio het nieuws voor.
Gehoord in de game
De rozen bloeiden in Washington vandaag toen minister-president Roosevelt Tsaar Alexis II ontving voor zijn eerste officiële bezoek…
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Checkpoints
Hoofdstuk 2: Het Onderzoekshoofdkwartier
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
Jullie worden wakker in een ontwaakkamer. Een stem op de radio controleert jullie vitale functies en stelt zich voor: dr. Kathleen Bowe, directeur van de faciliteit. Ze vertelt jullie dat jullie bijna vijf jaar onder het ijs van Antarctica bevroren zijn geweest, en dat de faciliteit een experimentele reactor heeft die draait op energie die door een scheur in de realiteit lekt, en die zou kunnen imploderen.
Het gebouw is leeg. Op de vraag waar iedereen is, zegt de directeur alleen: doe dat niet. Ze stuurt jullie door de revalidatieruimte en de gemeenschappelijke ruimte naar R&D, het domein van dr. Dahne, de voormalige onderzoeksdirecteur, die zijn beveiligingsmaatregelen, zijn verklein- en vergrootmachines en zijn cavia Clive heeft achtergelaten.
In Dahnes prototypekamer pakken jullie de twee werktuigen die hij heeft gebouwd, het grijphaakpistool en het slijmpistool. Zijn papieren vertellen waarvan ze gemaakt zijn: levende, symbiotische organismen van voorbij een realiteitsscheur, die zich hechten aan wie ze gebruikt. Zijn dagboek beschrijft de realiteitsscheuren die Norček bestudeert, allemaal verbonden met de grootste ervan, Rift 0.
De monorail brengt jullie naar het Laboratorium voor exotische materie. Onderweg legt de directeur uit dat er een paar decennia geleden een realiteitsscheur openging en dat deze centrale scheur, Rift 0, daarna vele andere openscheurde.
Gehoord in de game
Zo veel te vertellen, zo weinig tijd. Ik ben dr. Kathleen Bowe, directeur van deze faciliteit. En jij bent, het spijt me dit te moeten zeggen, bevroren geweest… …onder het ijs van Antarctica, bijna vijf jaar lang. Ik weet het, dat is veel om te verwerken… maar ik verzeker je dat we een geweldig beloningenpakket hebben… …om de overgang naar deze nieuwe en fantastische fase van-
Jullie vragen je misschien af waar iedereen is. Ik kan jullie verzekeren: Doe dat niet.
Een paar decennia geleden werd er een scheur in de realiteit geopend door… …nou, we weten niet precies hoe. Jullie hebben de reusachtige scheur in de lucht vast wel gezien. Die centrale realiteitsscheur, 'Rift Zero'… creëerde toen verschillende andere scheuren in de realiteitsmaterie. Elk met unieke, krachtige eigenschappen… en maar een klein percentage maakt mensen die ernaar kijken krankzinnig… wat best positief is.
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Checkpoints
Hoofdstuk 3: Het Laboratorium voor exotische materie
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
De reactor van het laboratorium begeeft het. Terwijl alarmen de instabiliteit van de realiteitsscheur aftellen vanaf 99 procent, stuurt de directeur jullie door de stabilisator, de lasers en de afdeling voor zwaartekrachttechnologie naar de controleruimte, terwijl ze jullie vrolijk herinnert aan wat er gebeurt als hij implodeert.
Ze vertelt jullie ook hoe de wereld is veranderd: er is een insect in de olievelden van de wereld terechtgekomen dat brandstof in mulch veranderde, met wereldwijde hongersnood en de ineenstorting van de politieke orde tot gevolg. Norčeks eigen verklaringen noemen de ineenstorting van de olie een kans. Brieven van het personeel gaan over stroomuitval, rantsoenering en familie thuis.
Door het hele laboratorium lopen brieven tussen de ingenieurs Colin Chapman en dr. Emily Doyle. Colin vraagt Emily of de thèta-splice, gebouwd om Rift 0 te stabiliseren en open te houden, ook zo kan worden aangepast dat hij de scheur sluit. In een opgenomen telefoongesprek wuift de directeur een veiligheidsrapport weg en schreeuwt ze daarna door de lijn als het misgaat.
In de controleruimte komen de verzamelaars weer online en starten jullie het systeem handmatig opnieuw op. Een stroomstoot jaagt door de faciliteit en het beeld vervaagt naar wit.
Gehoord in de game
Een kleine herinnering: als de reactor implodeert, gaan we allemaal dood door een interdimensionale calamiteit. Voor het geval dat jullie het over het hoofd hadden gezien op jullie takenlijstje.
Sommige dingen zijn veranderd in de afgelopen vijf jaar. Lang verhaal kort… Er is een insect ontsnapt naar de olievelden van de wereld en het heeft brandstof omgezet in mulch. Oftewel: wereldwijde hongersnood en de ineenstorting van de politieke orde… …maar bij Norček geloven we dat calamiteit de moeder van uitvinding is!
Ik zie dat de verzamelaars online komen. Jullie overtreffen mijn zeer lage verwachtingen volkomen! Als jullie handmatig opnieuw opstarten, gaan we niet allemaal dood! …vandaag.
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Documenten
Checkpoints
Hoofdstuk 4: Het Onderzoekshoofdkwartier
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
Jullie worden opnieuw wakker in de ontwaakkamer en nemen de lift van de gemeenschappelijke ruimte naar de teamaccommodatie. Volgens de directeur heeft een stroomstoot jullie buiten westen geslagen.
Boven herstellen jullie de stroom in de serverruimte en bereiken jullie het kantoor van de directeur. Op een datatape daar ondervraagt de directeur dr. Robert Murray over wat er met Lewis en Sen is gebeurd; Murray vertelt over het donker, een klikkend geluid als bot op bot, en de test met de thèta-splice. Aantekeningen in de kliniek zeggen dat Murray kalmeringsmiddelen nodig heeft en dat dr. Dahne droomt van rode mist en stemmen hoort die hem een leven voorbij de realiteitsscheur aanbieden.
De directeur roept jullie naar R&D en geeft toe dat ze zich heeft vergist: jullie waren veertig jaar bevroren, niet vijf, en iedereen die jullie kenden is waarschijnlijk dood. In plaats van schadeformulieren biedt ze een beetje tijdreizen aan: stabiliseer een realiteitsscheur in het Temporeel onderzoekscentrum en jullie zouden terug kunnen naar je eigen tijd. Terwijl jullie buiten westen waren, heeft ze jullie werktuigen verbeterd.
Gehoord in de game
Het spijt me dat ik er niet was toen jullie ontwaakten! Er was stroomuitval. Die schakelde jullie volledig uit, arme zielen. En ik moest, uh… iets doen… Vreselijk handmatig. Meestal heb ik daar mensen voor, maar je weet wat ze zeggen… samenwerken doe je met elkaar! Maar er is een… aaaaahhh [grinnikt] heb ik gelijk? O, ik maak mezelf aan het lachen…
O. Jullie weten het. Natuurlijk weten jullie het. Dit is vreselijk gênant. Wat kan ik zeggen? Er was gewoon geen begeleiding bij het onboarden van werknemers die veertig jaar lang in plaats van vijf bevroren zijn geweest in het ijs… Ik heb moeten improviseren! Ik zie dat jullie van streek zijn, maar ik heb al een plan. Ga maar lopen, dan praat ik jullie bij.
Veertig jaar in het ijs, dus. Jullie hebben vast vragen. Laat ik de meest prangende beantwoorden. Iedereen die jullie kennen is waarschijnlijk dood, maar ik beloof jullie dat ik zal helpen met de aanvraag van de compensatieclaims voor jullie tijd in het ijs. IJslolly's dat jullie zijn. We laten geen enkele compensatieclaim liggen, dat belooft Norček.
Ik wil niet dat jullie te enthousiast worden, lekkere ijsklompjes van me… maar er zijn dus scheuren in het temporele laboratorium die door de tijd zelf klieven. Als jullie er een stabiliseren, kunnen jullie snel terug naar jullie eigen tijd. Ta-daa! En terwijl jullie jezelf helpen, kunnen jullie misschien ook een paar piepkleine probleempjes voor mij oplossen. Als onderdeel van het proces, uiteraard.
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Documenten
Checkpoints
Hoofdstuk 5: Het Temporeel onderzoekscentrum
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
In het Temporeel onderzoekscentrum vraagt de directeur jullie de stroom in de hoofdzaal te herstellen en de chroniton-omvormer opnieuw op te starten, en onderweg de vergrendeling van Rift 7 op te heffen. Opnames van dr. Elena Rodriguez, hoofd van het tijdonderzoek, vertellen waarom die op slot zit: het tijdkristal is geen speelgoed, elk experiment maakt Rift 0 instabieler, en zij heeft het lab tegen Kathleen afgesloten.
Als de tijdmachine start, wordt een van jullie terug in de tijd geslingerd. Vanaf dan werken jullie in verschillende tijdperken van hetzelfde gebouw: het heden, de jaren waarin het werd gebouwd, en Rockbury, het middeleeuwse kasteel dat hier eerder stond. Aantekeningen uit de bouwjaren vertellen over een arbeider die iets glimmends aanraakte en eeuwenoud werd teruggevonden, en over een ploeg die de namen van de doden niet mocht uitspreken en ‘herinnerd’ werd aan de geheimhoudingsclausule; een fax van dr. Bowe zegt dat het bouwteam is overgeplaatst en dat hun indiscretie geen zorg meer is.
Rodriguez heeft de toegangspas van de kluis achter haar eigen beveiliging opgesloten, en de directeur heeft haar bevoegdheden ingetrokken. Met het kristal weer op zijn plek stuurt de tijdmachine een van jullie naar Rockbury, waar Alard, de alchemist van Castle Rock, met jullie praat vanuit de toren waarin hij gevangenzit. In de kas van dr. Murray kweken jullie zijn planten en nemen jullie zijn batterijbol mee.
De bol in de tijdmachine veroorzaakt een catastrofale tijdramp; de opname van Rodriguez zegt dat ze het Kathleen wel had gezegd. Jullie komen vast te zitten in de klokkentoren, waar Alard al tien jaar vastzit in een tijdlus. Jullie verzamelen de kristalscherven door de lussen heen tot de toren ontploft.
Gehoord in de game
Kathleen, ik vergrendel het lab. Het tijdkristal is geen speelgoed. Denk je dat je controle hebt omdat je in de toekomst kunt kijken? Maar je kunt de tijd niet regelen.
Van alle realiteitsscheuren die we hebben gezien… is de tijdscheur het meest verbonden met de centrale Rift 0… het kloppende hart van de Berg. En met elk experiment dat we uitvoeren… wordt Rift 0 instabieler. De waarschijnlijkheid van een ramp… wereldwijd… neemt toe.
[radio kraakt] … daarom heb ik haar toegangsrechten ingetrokken… en de pas onbruikbaar gemaakt. Tot zover de slimmigheden.
O, je bent niet van hier! Vergeef me mijn manieren. Ik ben Alard, alchemist van Castle Rock… of liever gezegd voormalig alchemist, want nu zit ik gevangen in deze vervloekte toren.
Catastrofale tijdramp gedetecteerd. Ah, ik vind het vreselijk om 'zie je wel, Kathleen' te zeggen, maar eigenlijk ook helemaal niet. Adios!
O, jullie zijn het! Jullie twee. De idiote tweeling. Hebben jullie de tijd stukgemaakt? Natuurlijk hebben jullie dat gedaan! TJA, EN NU ZITTEN JULLIE HIER VAST! Welkom bij de ellende, alleen dan tien jaar later en voor de rest van jullie levens!
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Documenten
Checkpoints
Hoofdstuk 6: Het Onderzoekshoofdkwartier
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
Jullie worden voor de derde keer wakker, bij een woedende directeur: jullie moesten het laboratorium beveiligen, niet opblazen. Dan vertelt ze jullie de waarheid. Jullie hebben geen veertig jaar in het ijs overleefd: jullie zijn klonen, en daarmee eigendom van Norček Industries.
Wat jullie ook hebben gedaan in het Temporeel onderzoekscentrum, het heeft Rift 0 gedestabiliseerd, en als die het begeeft, doodt hij iedereen binnen duizenden mijlen. Deze keer heeft maar een van jullie een verbetering gekregen. In de monorail naar Omgeving Rift 0 doet ze haar aanbod: ga Rift 0 binnen en stabiliseer hem, en ze ziet af van Norčeks eigendom van jullie biologische materiaal. Eerdere expedities zijn jullie voorgegaan; denk maar niet na over wat er met hen is gebeurd.
Gehoord in de game
Horen jullie mij? Ik zei: horen jullie mij?! Mooi. Dit is een kennisgeving dat Norček jullie aanklaagt voor schade aan eigendommen… bedrijfsspionage! We zien jullie in de rechtbank! Jullie moesten het laboratorium veiligstellen, niet opblazen! Zeg maar dag tegen die eindejaarsbonus, zeg maar dag tegen een hoekkantoor, het wordt de bezemkast naast de wc's voor jullie. O, en de conciërges staken al sinds 1972! Jullie idioten! Dit gebeurt er dus als je klonen gebruikt.
Wat? Denken jullie dat jullie veertig jaar lang in het ijs hebben overleefd? Ha! Wat is dat toch met jullie soort mensen, die in gevaarlijke Antarctische vallen lopen? Jullie zijn klonen… en het officiële eigendom van Norček Industries. Jullie zijn geen mensen, jullie zijn projectkapitaal… en ik ga optimaal van jullie profiteren… ook al zijn jullie een paar idioten!
Oké, ik wil dat jullie je spullen pakken en naar het doorvoerstation gaan, want Rift 0 wordt instabiel. Als het zo doorgaat, gaan we allemaal dood. Ik breng jullie niet wéér terug. Dit is geen 'oeps, het is weer eens dinsdag'-moord… dit is een 'alles binnen een straal van 8.000 kilometer'-moord… en jullie zijn de enigen (mijn god wat vreselijk) die het kunnen oplossen. We gaan!
Hebben jullie de verbeterde spullen? Ik zeg dat wel, maar ik heb alleen de minst competente van jullie een upgrade gegeven. Getest? Blij? Top… dan kunnen we gaan.
Wat jullie ook deden in het temporele onderzoekscentrum, alles is verpest… inclusief de centrale scheur. Dus dit is wat jullie gaan doen. Jullie gaan Rift 0 in en jullie gaan de boel voor eens en altijd stabiliseren en onze levens redden. En in ruil daarvoor: A) Gaan we niet dood. En B) Hef ik Norčeks wettelijke eigendom van jullie biologische materie op en vrijwaar ik jullie van jullie professionele verplichtingen. Uiteraard gaat er een berg papierwerk zijn, maar ik ben bereid om een poging te wagen. Voor jullie. Voor de wereld.
Rift 0 is verbonden met alle andere realiteitsscheuren. Als die sluit, raken we alles kwijt waarvoor we hier hebben gewerkt. Eerdere expedities zijn erdoorheen gereisd en hebben geprobeerd de scheur te stabiliseren. Denk niet aan wat er met hen is gebeurd… het is belangrijk dat jij het project afmaakt!
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Checkpoints
Hoofdstuk 7: De wereld voorbij de realiteitsscheur
Toon het verhaal van dit hoofdstukSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
Voorbij de realiteitsscheur ligt een levende wereld. Een machinevertaler vangt een stem op die steeds duidelijker wordt naarmate jullie verder gaan: Rama, de wezens van deze wereld. Ze dachten dat de mensen die eerder kwamen hapjes waren, maar ze zullen nooit meer vreemdelingenvlees eten. De scheur doet hun wereld pijn, zeggen ze, en ze zullen jullie de grot laten zien waar de anderen een machine hebben verstopt om die wereld te veranderen.
Onderweg vinden jullie een dode mens en een van de wezens die is afgelopen; ze nemen het jullie niet kwalijk, zegt Rama, maar jullie wereld vergiftigt de hunne. Bij de crashlocatie staat de thèta-splice, onaf. De sleutels ervan liggen in de Verre buitenpost, de basis van de expeditie.
De buitenpost vertelt wat er met de expeditie is gebeurd. Murrays logs beschrijven Emily’s runen, bijna-doodervaringen en een macrofaag die in de ingangshal groeide en de splice opslokte. De memo’s van dr. Bowe zeggen dat het stabiliseren van de realiteitsscheur genoeg energie doorlaat om de wereld opnieuw op te starten, en dat ze geen nieuw bevoorradingsschip kan beloven. Emily’s dagboek, achtergelaten bij de machine, smeekt wie het vindt om de scheur te sluiten: de wezens zijn intelligent, en we hebben het recht niet om hun wereld op te offeren voor de onze.
Murrays laatste opname wacht bij de thèta-splice: stabiliseer de realiteitsscheur en red de aarde maar dood deze wereld, of sluit de scheur voor altijd, en deze wereld blijft leven terwijl de aarde blijft lijden en hongeren. Jullie steken samen de sleutels erin, laten jullie pistolen achter in hun rekken en gaan omhoog naar de machine om te kiezen.
Gehoord in de game
Wij hebben vragen! Wat eten jullie? Begrijpen jullie wat liefde is? Anderen van jullie soort zijn erdoorheen gekomen. We dachten dat het hapjes waren. Maar nu laten ze kinderlijk speelgedrag zien en overtreffen ze onze verwachtingen. [FOUT] [FOUT] [FOUT]
Dit is [FOUT]. Ze smaakten naar koolwaterstof, calcium, [FOUT]. Dat doen we niet meer, nooit meer [FOUT] [EMOTE]. Nooit meer vreemdelingenvlees eten.
Anderen van jullie soort hebben deze machine gemaakt om scheur te veranderen. Hij is niet voltooid. Wij zullen jullie hun schuilgrot laten zien, dan kunnen jullie hem voltooien.
Wij geven jullie niet de schuld voor [FOUT] dood. Jullie wereld vergiftigt ons, scheur instabiel- maar jullie hebben een bewustzijn, maakt goed!
Ik weet niet hoe lang deze basis nog zal overleven. Er is een zwelling, een soort macrofaag, verschenen bij de ingang… die de splice absorbeert. Hij gedraagt zich als een witte bloedcel en wij zijn de ziekte.
Ik weet niet of iemand dit hoort. Ik weet niet of… Als je de machine hebt ingeschakeld, begrijp je het. Stabiliseer de realiteitsscheur, red de aarde… …maar dood deze wereld. Of sluit de realiteitsscheur voorgoed. De aarde zal blijven lijden, verhongeren, de mensen, onze mensen… …maar deze wereld blijft leven! Ik weet niet wat ik zou doen als het aan mij was. En ik denk niet dat ik de kans krijg om dat te ontdekken.
Citaten zijn de eigen ondertitels van de game in jouw taal.
Documenten
Checkpoints
Hoe het afloopt: de laatste keuze en beide eindes staan op de pagina Eindes.
Datums die de game toont
Datums die de game toontSpoilers tot het einde van dit hoofdstuk
Een kalender in de scheepshut in de openingsfilm toont 5 mei 1945; de fax over het stilleggen van de reactor is gedateerd 08-20-1983; de Norček-nieuwsbrief is nummer 12, augustus 1984. De directeur zegt eerst dat jullie bijna vijf jaar bevroren waren, later veertig.