Streszczenie fabuły
Co dzieje się w każdym rozdziale, opowiedziane wyłącznie na podstawie tego, co mówi gra: wezwań radiowych Dyrektorki, dokumentów, które możesz przeczytać, i magnetofonów, które możesz odtworzyć. Każdy rozdział jest zwinięty, więc otwieraj tylko te, które już przeszedłeś.
Rozdział 1: Linia brzegowa
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
Dwóch odkrywców idzie od plaży przez śnieg i jaskinię do wielkiej sali. Razem otwierają jej dwuskrzydłowe drzwi.
Potem zaczyna się film otwierający. W czasie sztormu załoga statku znajduje dwoje zamrożonych ludzi leżących na lodzie na morzu, wciąga ich do łodzi i zabiera na pokład. W kajucie kalendarz pokazuje 5 maja 1945 r., a radio nadaje wiadomości.
Usłyszane w grze
Wśród kwitnących róż w Waszyngtonie premier Roosevelt powitał dziś cara Aleksego II, który składa swoją pierwszą oficjalną wizytę…
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Punkty kontrolne
Rozdział 2: Siedziba działu badawczo-rozwojowego
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
Budzicie się w sali przebudzeń. Głos w radiu sprawdza wasze funkcje życiowe i przedstawia się: dr Kathleen Bowe, dyrektor placówki. Mówi wam, że przez prawie pięć lat byliście zamrożeni pod lodem Antarktydy i że w placówce działa eksperymentalny reaktor zasilany energią przeciekającą przez rozdarcie w rzeczywistości, który może ulec implozji.
Budynek jest pusty. Na pytanie, gdzie się wszyscy podziali, Dyrektorka odpowiada tylko: odpuśćcie sobie. Prowadzi was przez pokój rehabilitacyjny i pokój wspólny do działu badawczo-rozwojowego, królestwa doktora Dahne’a, byłego szefa działu badań, który zostawił po sobie swoje zabezpieczenia, maszyny do zmniejszania i powiększania oraz swoją świnkę morską Clive’a.
W sali prototypów Dahne’a bierzecie dwa zbudowane przez niego narzędzia: pistolet z hakiem i pistolet na pulpę. Jego notatki mówią, z czego są zrobione: z żywych, symbiotycznych organizmów zza szczeliny, które wiążą się z tym, kto ich używa. Jego dziennik opisuje szczeliny badane przez Norček, wszystkie połączone z największą z nich, szczeliną 0.
Kolejka jednoszynowa zabiera was do Laboratorium materii egzotycznej. Po drodze Dyrektorka wyjaśnia, że kilka dekad temu otworzyła się szczelina i że ta centralna szczelina, szczelina Zero, rozdarła potem wiele innych.
Usłyszane w grze
Tak wiele do opowiedzenia i tak mało czasu. Jestem dr Kathleen Bowe, dyrektor tej placówki. A wam niestety przyszło spoczywać w zamrożeniu... ...pod lodem Antarktydy przez prawie pięć lat. Wiem, wiem, to trochę przytłaczające, ale zapewniam, że mamy wspaniały pakiet świadczeń... ...który ułatwi wam przejście do tego nowego, ekscytującego etapu...
Na pewno zastanawiacie się, gdzie się wszyscy podziali. Powiem tylko jedno: odpuśćcie sobie.
Kilka dekad temu doszło do otwarcia „szczeliny”... Odpowiada za to... ...Cóż, nie jesteśmy do końca pewni. Na niebie zauważycie gigantyczne pęknięcie. Ten otwór pośrodku, tak zwana szczelina Zero, spowodował powstanie wielu innych wyrw w tkaninie rzeczywistości. Każda z nich ma wyjątkowe, potężne właściwości i tylko niewielki ich odsetek doprowadza ludzi do obłędu od samego patrzenia, a to już całkiem niezły wynik.
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Punkty kontrolne
Rozdział 3: Laboratorium materii egzotycznej
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
Reaktor laboratorium zawodzi. Gdy alarmy odliczają niestabilność szczeliny w dół od 99 procent, Dyrektorka wysyła was przez stabilizator, układ laserów i Dział grawitoniki do sterowni, radośnie przypominając, co się stanie, jeśli dojdzie do implozji.
Opowiada też, jak zmienił się świat: światowe pola naftowe opanował robak, który zamieniał paliwo w kompost, a potem nastąpiły globalny głód i upadek porządku politycznego. Oświadczenia samego Norčeku nazywają upadek ropy szansą. Listy pracowników mówią o przerwach w dostawie prądu, racjonowaniu i rodzinach w domu.
Przez całe laboratorium ciągną się listy między inżynierami Colinem Chapmanem i dr Emily Doyle. Colin pyta Emily, czy splot theta, zbudowany po to, by ustabilizować szczelinę 0 i utrzymać ją otwartą, dałoby się też tak ustawić, żeby ją zamknął. W nagranej rozmowie telefonicznej Dyrektorka zbywa raport w sprawie bezpieczeństwa, a potem krzyczy do słuchawki, gdy wszystko idzie źle.
W sterowni kolektory znów się uruchamiają, a wy ręcznie restartujecie system. Przez placówkę przechodzi skok mocy i obraz rozjaśnia się do bieli.
Usłyszane w grze
Przypominam, że jeżeli dojdzie do implozji reaktora, wszyscy zginiemy w międzywymiarowej katastrofie. Mówię na wszelki wypadek, gdyby ta kwestia zeszła na dalsze miejsce twojej listy zadań.
Zdarzyło się kilka rzeczy w ciągu ostatnich pięciu lat, o których nie wiecie. Krótko mówiąc... Światowe pola naftowe opanował robak, który zamienia paliwo w kompost. Efekt: globalny głód i upadek porządku politycznego... ...ale w Norčeku wierzymy, że katastrofa jest matką wynalazku!
Widzę, że kolektory zaczynają się uruchamiać. Naprawdę przekraczacie moje bardzo niskie oczekiwania! Wystarczy ręczne uruchomienie i wszyscy nie umrzemy! ...Przynajmniej nie dzisiaj.
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Dokumenty
Punkty kontrolne
Rozdział 4: Siedziba działu badawczo-rozwojowego
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
Znów budzicie się w sali przebudzeń i jedziecie windą z pokoju wspólnego do kwater pracowników. Dyrektorka mówi, że pozbawił was przytomności skok mocy.
Na górze przywracacie zasilanie w serwerowni i docieracie do biura Dyrektorki. Leży tam taśma z danymi z nagraniem, na którym Dyrektorka wypytuje doktora Roberta Murraya o to, co stało się z Lewisem i Senem; Murray mówi o ciemności, o chrzęście jakby kości ocierającej o kość i o teście splotu theta. Notatki w klinice mówią, że Murray potrzebuje środków uspokajających i że doktorowi Dahne’owi śni się czerwona mgła, a on sam słyszy głosy, które oferują mu życie po drugiej stronie szczeliny.
Dyrektorka wzywa was do działu badawczo-rozwojowego i przyznaje się do błędu: byliście zamrożeni przez czterdzieści lat, nie pięć, i wszyscy, których znaliście, prawdopodobnie nie żyją. Zamiast formularzy odszkodowawczych proponuje odrobinę podróży w czasie: ustabilizujcie szczelinę w Centrum badań nad czasem, a będziecie mogli wrócić do swoich czasów. Gdy byliście nieprzytomni, ulepszyła wasze narzędzia.
Usłyszane w grze
Żałuję, że nie było mnie przy waszym przebudzeniu! Mieliśmy przepięcie... poczuliście je. Mocno was ścięło, biedactwa! No i musiałam... yyy... czymś się zająć... Uciążliwa ręczna robota, zwykle mam od tego ludzi, ale jak to mówią... wszyscy jesteśmy jedną drużyną... choć jedni są równiejsi od innych, hi hi hi, mam rację? Och, śmieję się z własnych żartów...
Och, no wiecie. Oczywiście, że tak. To okropnie żenujące, co mogę powiedzieć? Po prostu nie było żadnych wytycznych odnośnie do wdrażania pracowników, którzy pozostawali zamrożeni w lodzie przez czterdzieści lat zamiast pięciu, więc trzeba było improwizować! Widzę wasze niezadowolenie, ale mam już gotowy plan. Wy działacie, a ja mówię.
Po czterdziestu latach w lodzie na pewno macie pytania. Pozwólcie, że odpowiem na te najbardziej palące. Wszyscy, których znacie i kochacie, prawdopodobnie nie żyją, ale uroczyście obiecuję pomóc wam w wypełnieniu wniosków o zaległe wynagrodzenie za czas spędzony w lodzie, bo w końcu jesteście mrożonkami sprzed lat. Każde roszczenie odszkodowawcze jest rozpatrywane – oto obietnica ze strony Norčeku.
Nie chcę, żebyście ulegali zbytniej ekscytacji, moje wy cudowne góry lodowe, ale w laboratorium czasu pojawiły się szczeliny przecinające oś czasową. Ustabilizujecie jedną z nich i możecie wrócić do swoich czasów! Ta-dam! Pomagając sobie, możecie jednocześnie pomóc mi rozwiązać kilka malutkich problemów. Oczywiście przy okazji.
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Dokumenty
Nagrania audio
Punkty kontrolne
Rozdział 5: Centrum badań nad czasem
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
W Centrum badań nad czasem Dyrektorka prosi was o przywrócenie zasilania w głównej sali i ponowne uruchomienie inwertera chronitonowego, a po drodze o zdjęcie blokady ze szczeliny 7. Nagrania dr Eleny Rodriguez, szefowej badań nad czasem, mówią, dlaczego jest zablokowana: kryształ czasu to nie zabawka, każdy eksperyment sprawia, że szczelina 0 staje się bardziej niestabilna, a ona sama zamknęła laboratorium przed Kathleen.
Gdy maszyna czasu rusza, jeden z was zostaje cofnięty w czasie. Od tej chwili działacie w różnych epokach tego samego budynku: w teraźniejszości, w latach jego budowy i w Rockbury, średniowiecznym zamku, który stał tu wcześniej. Notatki z lat budowy opowiadają o robotniku, który dotknął czegoś lśniącego i został znaleziony postarzały o całe stulecia, oraz o ekipie, której kazano nie zdradzać nazwisk zmarłych i która otrzymała „przypomnienie” o klauzuli poufności; faks od dr Bowe mówi, że zespół budowniczych wycofano z projektu, a niedyskrecja jego członków nie jest już przedmiotem obaw.
Rodriguez zamknęła kartę magnetyczną do sejfu za własnymi zabezpieczeniami, a Dyrektorka odebrała jej uprawnienia. Gdy kryształ wraca na miejsce, maszyna czasu wysyła jednego z was do Rockbury, gdzie Alard, alchemik z Castle Rock, rozmawia z wami z wieży, w której jest uwięziony. W szklarni doktora Murraya hodujecie jego rośliny i zabieracie jego bulwę akumulatorową.
Bulwa w maszynie czasu wywołuje krytyczną katastrofę czasową; nagranie Rodriguez mówi, że uprzedzała o tym Kathleen. Zostajecie uwięzieni w wieży zegarowej, w której Alard od dziesięciu lat tkwi w pętli czasu. Zbieracie odłamki kryształu w kolejnych pętlach, aż wieża wybucha.
Usłyszane w grze
Kathleen, zamykam laboratorium. Kryształ czasu to nie zabawka. Uważasz, że widzenie przyszłości sprawia, że nad nią panujesz? Ale nad czasem nie da się zapanować.
Ze wszystkich szczelin, które obserwowaliśmy, szczelina czasowa jest najbliżej powiązana z centralną szczeliną 0, bijącym sercem Bergu. A z każdym kolejnym eksperymentem szczelina 0 staje cię coraz mniej stabilna, a prawdopodobieństwo katastrofy... ...katastrofy na skalę globalną... rośnie.
[zakłócenia radiowe] ...właśnie dlatego zdalnie cofnęłam jej uprawnienia, blokując tym samym działanie karty. Błyskotliwy umysł nie na wiele się tu zda.
Och, przecież wy nie jesteście stąd! Wybaczcie moje maniery! Jestem Alard, alchemik z Castle Rock, a raczej były alchemik, a obecnie więzień tej przeklętej wieży.
Wykryto krytyczną katastrofę czasową. Ech, przykro mi, że muszę powiedzieć „a nie mówiłam, Kathleen”, ale z drugiej strony to w zasadzie nie. Adios!
O, to wy! To wy. Para idiotów. Udało się wam sforsować czas? Oczywiście, że tak! NO I UTKNĘLIŚCIE TU TERAZ, PRAWDA!? Witajcie w niedoli, tylko dziesięć lat później. Spędzicie tu resztę waszego życia!
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Punkty kontrolne
Rozdział 6: Siedziba działu badawczo-rozwojowego
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
Budzicie się po raz trzeci przy wściekłej Dyrektorce: mieliście zabezpieczyć laboratorium, a nie je wysadzić. Potem mówi wam prawdę. Nie przetrwaliście czterdziestu lat w lodzie: jesteście klonami, a jako takie stanowicie własność Norček Industries.
Cokolwiek zrobiliście w Centrum badań nad czasem, zdestabilizowało szczelinę Zero, a gdy ona pęknie, zabije wszystkich w promieniu tysięcy mil. Tym razem ulepszenie dostał tylko jeden z was. W kolejce jednoszynowej do strefy szczeliny Zero Dyrektorka składa propozycję: wejdźcie do szczeliny Zero i ustabilizujcie ją, a ona zrzeknie się praw Norčeku do waszej materii biologicznej. Przed wami przeszły tamtędy inne ekspedycje; nie myślcie o tym, co się z nimi stało.
Usłyszane w grze
Słyszycie mnie? Pytałam, czy mnie słyszycie! Dobrze. Niniejszym zawiadamiam, że Norček będzie domagać się odszkodowania za zniszczenie mienia i szpiegostwo gospodarcze! Widzimy się w sądzie! Chodziło o to, aby zabezpieczyć laboratorium, a nie wysadzać je w powietrze! Pożegnajcie się ze swoją premią na koniec roku, pożegnajcie się z... ...narożnym biurem, mam dla was przygotowaną wnękę obok toalet... a personel sprzątający strajkuje od 1972 roku! Idioci! Tak się kończy używanie klonów!
Co? Myśleliście, że przetrwaliście w lodzie przez czterdzieści lat? Ha! Czemu właściwie tacy jak wy wpadają w śmiertelne pułapki na Antarktydzie? Jesteście klonami i stanowicie oficjalną własność Norček Industries. Nie jesteście ludźmi, tylko inwestycją kapitałową, a ja zamierzam wykorzystać was do maksimum, nawet jeżeli jesteście tylko parą imbecyli!
Dobra, bierzcie sprzęt i udajcie się do stacji tranzytowej. Mamy do czynienia z destabilizacją szczeliny Zero. A kiedy już do tego dojdzie, wszyscy zginiemy. Już nie sprowadzę was z powrotem. To nie jest typowy wybuch i „kolejny dzień w biurze”. Umrze wszystko w promieniu pięciu tysięcy mil... a wy jesteście jedynymi – swoją drogą Bóg ma paskudne poczucie humoru – którzy mogą to naprawić. Do dzieła!
Macie swój ulepszony sprzęt? Tak mówię, choć dałam ulepszenie tylko mniej niekompetentnej osobie spośród waszej dwójki. Sprawdzone? Podoba się? Świetnie, no to ruszajmy.
Wasze poczynania w centrum badań nad czasem wszystko popsuły, z centralną szczeliną włącznie, więc oto, co teraz zrobicie. Wejdziecie do wnętrza szczeliny Zero, a potem ustabilizujecie ją raz na zawsze, aby uratować nam życie. A w efekcie, A) nie umrzemy... B) załatwię zrzeczenie się przez Norček praw własności do waszego materiału biologicznego i zwolnię was z zobowiązań zawodowych. Oczywiście będzie mnóstwo papierkowej roboty, ale jestem skłonna spróbować. Dla was. Dla świata.
Szczelina Zero połączona jest ze wszystkimi pozostałymi. Jeśli się zamknie, stracimy wszystko, nad czym tu pracowaliśmy. Poprzednie ekspedycje wysyłane do szczeliny próbowały ją ustabilizować. Nie zaprzątajcie sobie głowy tym, co się z nimi stało – istotne jest to, że wy doprowadzicie projekt do końca!
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Punkty kontrolne
Rozdział 7: Świat po drugiej stronie szczeliny
Pokaż fabułę tego rozdziałuSpojlery do końca tego rozdziału
Za szczeliną leży żywy świat. Maszynowy tłumacz wychwytuje głos, który w miarę marszu staje się coraz wyraźniejszy: to Rama, istoty z tego świata. Ludzi, którzy przybyli wcześniej, wzięli za przekąski, ale już nigdy nie będą jeść ciał nieznajomych istot. Rozdarcie rani ich świat, mówią, i pokażą wam jaskinię, w której inni ukryli maszynę, żeby go zmienić.
Po drodze znajdujecie martwego człowieka i jedną z istot, która zakończyła żywot; Rama mówi, że was nie obwiniają, ale wasz świat zatruwa ich świat. Na miejscu katastrofy stoi splot theta, niedokończony. Jego klucze są w Dalekiej placówce, bazie ekspedycji.
Placówka opowiada, co stało się z ekspedycją. Dzienniki Murraya opisują runy Emily, doświadczenia bliskie śmierci i makrofaga, który wyrósł w holu wejściowym i pochłonął splot. Notatki służbowe dr Bowe mówią, że ustabilizowanie szczeliny przepuści dość energii, by ponownie uruchomić świat, i że nie może obiecać kolejnego statku z zaopatrzeniem. Dziennik Emily, zostawiony przy maszynie, błaga znalazcę o zamknięcie szczeliny: istoty są inteligentne, a my nie mamy prawa składać w ofierze ich świata, żeby uratować własny.
Ostatnie nagranie Murraya czeka przy splocie theta: ustabilizować szczelinę i ocalić Ziemię, ale zabić ten świat, albo zamknąć szczelinę na zawsze, a wtedy ten świat będzie żył, podczas gdy Ziemia nadal będzie cierpieć i głodować. Wkładacie klucze, zostawiacie pistolety na stojakach i wjeżdżacie do maszyny, żeby dokonać wyboru.
Usłyszane w grze
Mamy pytania! Co jecie? Czy wiecie, czym jest miłość? Przedostały się tutaj inne istoty waszego gatunku. Uznaliśmy je za przekąski. Ale teraz widzimy, że angażują się w dziecięce zabawy, i przekraczają nasze oczekiwania! [BŁĄD] [BŁĄD] [BŁĄD]
To jest [BŁĄD]. Smakowali węglowodorami, wapniem, [ERROR]. Już tego nie zrobimy, nigdy więcej [BŁĄD] [EMOTKA]. Koniec z jedzeniem ciał nieznajomych istot!
Inni tacy jak wy stworzyli maszynę do modyfikacji wyrwy. Jest niekompletna. Pokażemy wam jaskinię, w której się ukrywali, żebyście mogli ukończyć urządzenie.
Nie obwiniamy was za śmierć [BŁĄD]. Wasz świat nas zatruwa, dziura staje się niestabilna... ale jesteście istotami rozumnymi, naprawicie swoją pomyłkę!
Nie mam pojęcia, jak długo ta baza będzie w stanie przetrwać. W holu wejściowym pojawił się obrzęk przypominający makrofaga, który pochłania splot. Zachowuje się jak biała krwinka, a chorobą jesteśmy my.
Nie wiem, czy ktokolwiek to usłyszy. Nie wiem, czy... Jeżeli włączyliście maszynę, rozumiecie to już. Ustabilizować szczelinę, ocalić Ziemię... ...ale zniszczyć ten świat. Albo na zawsze zamknąć szczelinę. Ziemia wciąż będzie cierpieć i głodować razem z jej ludźmi... naszymi ludźmi... ...ale ten świat będzie żyć! Nie wiem, co bym zrobił, gdyby to zależało ode mnie. I nie sądzę, abym kiedykolwiek miał szansę się dowiedzieć.
Cytaty to napisy z gry w twoim języku.
Dokumenty
Punkty kontrolne
Jak to się kończy: ostateczny wybór i oba zakończenia są na stronie Zakończenia.
Daty widoczne w grze
Daty widoczne w grzeSpojlery do końca tego rozdziału
Kalendarz w kajucie statku w filmie otwierającym pokazuje 5 maja 1945 r.; faks o wyłączeniu reaktora ma datę 08-20-1983; biuletyn Norčeku to wydanie 12 z sierpnia 1984 r. Dyrektorka najpierw mówi, że byliście zamrożeni przez prawie pięć lat, później, że przez czterdzieści.