Dr. Robert Murray

Hallo, dr. Murray en het geautomatiseerde kassensysteemding hier. Het klimaat is stabiel, dus ehm, vergeet niet om je troffel te steriliseren. Sean, dan heb ik het dus over jou.

Dit is weer een geautomatiseerd bericht. Het klimaat wordt instabieler, dus doe er wat aan. Nu. Sean.

Ik weet dat iemand de kluis heeft geopend en het bronzaad heeft verwijderd… en we loggen alle pasjes, dus het is niet dat ik niet weet dat jij het was, Sean…

Opgenomen bericht: Deze sectie is nu afgesloten. Dat betekent dat JIJ er een potje van hebt gemaakt. Sean, meld je in mijn kantoor. NU.

[Murray] Het was geen bos, het was een tuin. Een pad kronkelde naar een centraal punt. In het midden een steen, pulserend met licht. Het licht werd de wortels, werden het bos en rezen op naar de hemel. [Bowe] En? We beschrijven iets buitenaards, we begrijpen niet hoe deze wereld werkt… [Murray] Maar de basisprincipes zijn nog steeds van toepassing. Koolstof gebonden aan zuurstof, magnetische inductie creëert een elektrische stroom… …en waarom zouden dan niet de basisprincipes van de natuur gelden? Competitie, evolutie. Wat doet een tuinier? Die geeft een deel van de natuur voorrang op een ander deel. En ik zeg jou: dit bos is zo gegroeid door iets meer dan alleen natuur.

Wat is leven anders dan steeds langere ketens materie die aan elkaar zijn bevestigd? Koolstof en waterstof en zuurstof, verweven tot steeds complexere vormen. Thuis nemen we complexiteit voor lief. Maar hier lijkt het of zelfs de meest complexe organismen steeds proberen af te breken tot hun eenvoudigste delen.

Dag vijf van Emily's gestoorde experiment. "Het zijn alleen maar elektronen", zegt ze… "Ik weet zeker dat we die veilig kunnen koppelen", zegt ze. En ik ben geen techneut, maar zelfs ik weet dat ze nooit haar eigen runen zal kunnen maken.

…KAN IEMAND HET ALARM UITZETTEN. Emily, zoek een rune die het tegenhoudt, vertraagt. JA IK ZIE DAT DE SPLICE IS OPGESLOKT, DANK JE SEAN. Wie dan ook, DOE iets!

Vandaag is Emily erin geslaagd om biologische buitenaardse techniek samen te voegen met onze hardware, en heeft een rune gemaakt. Het proces is pijnlijk en traag, maar toch… Ik hoop dat ze onze weddenschap niet serieus heeft genomen… want ik kan het me niet veroorloven levenslang thee voor haar te kopen.

Sean, tot ik zeg dat je niet meer naar die plant moet kijken… blijf jij ernaar kijken tot je ogen uit hun kassen vallen. Begrepen? We zijn nu al te ver gevorderd.

Ik heb nooit geloofd in intelligent ontwerp… maar op deze plek heeft dat een andere betekenis. Hier is alles in symbiose met al het andere… steeds veranderend… Het is alsof de wereld gezien wil worden en evolueert bij gezien worden.

Van elke 50 runen die Emily maakt, mislukken er 49. Maar al zijn het er maar een of twee… Daar zouden we de wereld mee kunnen veranderen.

Toen we voor het eerst de kracht van deze 'runen' ontdekten… dacht ik dat we de wetenschap van materie zelf zouden kunnen herdefiniëren. Maar in plaats daarvan maakte dr. Dahne een grijphaak en een smurriewapen. Misschien is dat de manier waarop hij werkt.

Iedereen is opgewonden over de 'runen' van Alan en Emily. Maar stel je voor- een symbolisch object dat echte fysieke verandering produceert. Ik bedoel, zelfs als we de energiecrisis niet kunnen oplossen… dan zouden we hiermee de wereld kunnen veranderen.

Vandaag was bijna-doodervaring… elf, twaalf? Deze keer werd hij bijna verslonden door een van de tentakelmonsters. Grappig genoeg… raakte me de universaliteit van tanden het meest toen hij me probeerde door te slikken. Zelfs op een andere planeet is de evolutie dol op scherpe, puntige tanden.

Kathleen, je weet dat ik geen type ben dat moeilijk doet… maar dit is geen 'onbetaald verlof'. Dit is 'levend opgegeten worden op een buitenaardse planeet'! Dit is geen personeelsprobleem, het is een spijsverteringskwestie!

Wij gaan de wereld redden. Wat een pretentieuze uitspraak voor een botanicus. Maar hier, met de energie van deze planeet… kan het kloppen. Misschien hoeven onze kinderen geen kou te lijden in weer een lange winter… en zijn de kasten weer vol. Ik wil dat mijn familie veilig is. Verder is er toch niks?

Ik heb haar gezegd dat ik niet terug zou moeten komen. Ik heb haar gezegd dat ik niet klaar was. Na wat er is gebeurd met Lewis, Sen… had ik gewoon achter moeten blijven. Maar in plaats daarvan ben ik hier en laat ik mijn team in de steek. Ik weet niet hoe ik dit moet oplossen. Dat heb ik nooit geweten.

Ik weet niet of iemand dit hoort. Ik weet niet of… Als je de machine hebt ingeschakeld, begrijp je het. Stabiliseer de realiteitsscheur, red de aarde… …maar dood deze wereld. Of sluit de realiteitsscheur voorgoed. De aarde zal blijven lijden, verhongeren, de mensen, onze mensen… …maar deze wereld blijft leven! Ik weet niet wat ik zou doen als het aan mij was. En ik denk niet dat ik de kans krijg om dat te ontdekken.